Door onze Sam weer gezond te maken, veranderde ik plots in mijn eigen cliënt

Door onze Sam weer gezond te maken, veranderde ik plots in mijn eigen cliënt

Hoeveel gram kattenvoer moest het ook weer zijn? Oké, dat ligt op het bordje. Bijna heb ik het bordje op de grond staan als ik denk: stik, de druppels! Die moesten ook nog. Mijn god, hoeveel werk is dit, zeg! We hebben hulp gevraagd om onze kat weer gezond te krijgen. Natuurlijk wil ik alles doen om haar te helpen maar de uitvoering valt een beetje tegen. Geïrriteerd gooi ik de lepel met kattenvoer in de gootsteen. Het bordje met kattenvoer zet ik met een klap voor Sam haar neus. Ze kijkt ernaar en ruikt er eens aan. Ze keert met opgeheven kop en staart haar maaltje de rug toe: “Nee, dit is niet wat Sam wil!” Natuurlijk, dit kan er ook nog wel bij! Met mijn handen in mijn zij denk ik: voor wie doe ik dit nou eigenlijk?

𝐒𝐚𝐦 𝐡𝐚𝐚𝐫 𝐯𝐨𝐞𝐫 𝐠𝐚𝐚𝐧 𝐚𝐚𝐧𝐩𝐚𝐬𝐬𝐞𝐧: 𝐡𝐨𝐞 𝐦𝐨𝐞𝐢𝐥𝐢𝐣𝐤 𝐤𝐚𝐧 𝐡𝐞𝐭 𝐳𝐢𝐣𝐧

Voor Sam natuurlijk. Ze is de diva van ons gezin: onze prachtige poes. Alles en iedereen draait om haar. Ze vindt het geweldig: als het haar uitkomt tenminste. Maar goed, Sam heeft met enige regelmaat gedoe met haar darmen. Ik vond de oplossing maar niet bij de dierenarts. Sam en ik werden daar draaideurklanten: iets waar vooral Sam het heel slecht op deed. Hoe verder? Ik had werkelijk geen idee. Tot het moment dat ik Ebel Piets leerde kennen. Ebel is voor mij dé kattenexpert van Nederland. Dus je begrijpt, ik met Sam onder mijn arm online naar Ebel. Wat volgde was een heel goed gesprek en een degelijk voedingsadvies voor Sam. Vol enthousiasme ging ik aan de slag want je snapt: de enige taak die Sam heeft, is het voer opeten. Hoe moeilijk kan het zijn: dacht ik toen nog.

𝐓𝐨𝐭 𝐢𝐧𝐞𝐞𝐧𝐬 𝐝𝐞 𝐥𝐞𝐩𝐞𝐥 𝐮𝐢𝐭 𝐟𝐫𝐮𝐬𝐭𝐫𝐚𝐭𝐢𝐞 𝐝𝐞 𝐠𝐨𝐨𝐭𝐬𝐭𝐞𝐞𝐧 𝐢𝐧 𝐯𝐥𝐢𝐞𝐠𝐭: 𝐳𝐨 𝐯𝐨𝐞𝐥 𝐣𝐢𝐣 𝐣𝐞 𝐝𝐮𝐬 𝐨𝐨𝐤

Maar wat ik mij niet heb gerealiseerd, is dat ik natuurlijk diegene ben die het échte werk moet gaan doen. Ander voer kopen en zorgen dat ze het eet, elke dag haar druppels geven etc. En soms zijn het, net als vanochtend, even teveel regeltjes en is de dankbaarheid ver te zoeken. En toen, op dat ene moment realiseerde ik mij iets: ik voelde mij precies zoals mijn cliënten zich voelen als zij in het begin hun voeding gaan aanpassen. Ondanks dat we dit in kleine stapjes doen, is het een flinke klus. Opeens mag je geen brood met kaas meer, staat je bord met spaghetti op de zwarte lijst en moet je van mij een flinke hoeveelheid water gaan drinken waarvan jij denkt: hoe dan? En ook jij, en dat weet ik zeker, hebt momenten dat je denkt: Marina, dit is leuk allemaal maar het is mij teveel: ik kap ermee!

𝐃𝐨𝐨𝐫 𝐒𝐚𝐦 𝐠𝐞𝐳𝐨𝐧𝐝 𝐭𝐞 𝐤𝐫𝐢𝐣𝐠𝐞𝐧, 𝐬𝐧𝐚𝐩 𝐢𝐤 𝐣𝐞 𝐰𝐞𝐞𝐫 𝐞𝐞𝐧 𝐬𝐭𝐮𝐤 𝐛𝐞𝐭𝐞𝐫

En eerlijk: ik snap dit heel goed. Ik zag snel aan Sam dat ze zich beter voelt. Haar buik is minder dik en gespannen, haar vacht is zachter en ze rent weer vrolijk door de tuin. Maar bij jou heeft het even tijd nodig om te ervaren dat je vermoeidheid minder wordt. Je hebt deze namelijk in jaren opgebouwd.  Hij is dan ook niet binnen een paar weken weg. “Het is een marathon en geen sprint”: zeg ik vaak tegen mijn cliënten. Maar het lopen van die marathon brengt je wel naar wat jij zo graag wilt! Weer rennen met je kinderen over het strand, voetballen in de tuin of gewoon knus op de bank een filmpje kijken. Noem het maar op!

𝐈𝐤 𝐤𝐫𝐢𝐣𝐠 𝐒𝐚𝐦 𝐰𝐞𝐞𝐫 𝐠𝐞𝐳𝐨𝐧𝐝: 𝐞𝐧 𝐣𝐨𝐮 𝐨𝐨𝐤!

Dus: wil je samen met mij trainen voor jouw marathon? Neem dan contact met mij op via info@puurmarina.nl of 06 – 28 32 00 38. Pak ik ondertussen die lepel weer uit de gootsteen om Sam haar voer te gaan geven.

Warme groet, Marina

Deel deze blog:

Facebook
Twitter
LinkedIn
WhatsApp
Email
Print

Reacties: